Λουλουδάκια

Πάντα η σπορά είχε ένα παραπάνω χαρακτήρα από αυτό της απλής πράξης
Κρατούσε μέσα της την προσμονή του αποτελέσματος
Την καρτερικότητα του χρόνου
Και την υπομονή της περιποίησης
Και όμως δε τη χάρηκα τη σπορά αυτή
Δε την ένιωσα
Γεύτηκα μόνο το αποτέλεσμα
Εκείνου του λουλουδιού που έκοψα
Εκείνο το πρωί

Και το άλλο … και το επόμενο…
Πολλά στη σειρά …

Εκείνων που κόπηκαν για να φωτίσουν το δικό μου βράδυ
Και να αναστήσουν το δικό σου πρωινό

Στης βεράντας σου ξαπλωμένα

Τον πέτρινο βωμό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s