Η αναμονή

Ξυπνησα νωρίς
μέσα σε ένα κύμα άγχους

Σημερα θα σε δω
μετά απο τόσο καιρο

Λαμπερή σε φαντάζομαι
όπως πάντα

Η καρδιά μου χτυπά γρήγορα
οι λέξεις τρέχουν ήδη στο στόμα μου

Πως να σου τις πω
πως να τις προφέρω, πως;

Ρούχα, παπούτσια
όλα στην εντέλεια
της δικής σου αναμονής

Τα σενάρια κυλούν
σα ποτάμια
τα ενδεχόμενα έρχονται και φεύγουν
σα πουλιά

Και η καρδιά μου χτυπά
σα τη δική σου

Γέμισε η μέρα μου
έφτασε η νύχτα μας

Και η αναμονή συνεχίστηκε και την επόμενη

Στην αναμονή της δικαιολογίας

που δεν ήρθε ουτε και αυτή

Για να ξέρω πια να μην περιμένω…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s