Ικμπάλ Μασί: Στα 4 σκλάβος, στα 10 επαναστάτης, στα 13 δολοφονημένος

ikmpal3

Η αληθινή ιστορία του Ικμπάλ, του δωδεκάχρονου αγοριού από το Πακιστάν που έγινε για όλο τον κόσμο το σύμβολο του αγώνα κατά της εκμετάλλευσης της παιδικής εργασίας. Ο Ικμπάλ Μασίχ, γεννήθηκε στο Πακιστάν το 1982. Στην ηλικία των τεσσάρων, πουλήθηκε από την οικογένειά του σαν σκλάβος σε ένα ταπητουργείο για ένα δάνειο μόλις 16 δολαρίων.

Για έξι χρόνια ήταν αναγκασμένος να δουλεύει 12 ώρες την ημέρα, αλυσοδεμένος στο ίδιο σημείο, να φτιάχνει χαλιά, με λιγοστό φαγητό και νερό, με συνεχείς τιμωρίες και εγκλεισμούς σε ένα σκοτεινό υπόγειο γεμάτο υγρασία, διάφορα ερπετά και έντομα και ελάχιστο οξυγόνο.

Στην ηλικία των 10 ο Ικμπάλ το έσκασε από το ταπητουργείο και κατήγγειλε το αφεντικό του στην αστυνομία, η οποία όμως δωροδοκήθηκε και τον επέστρεψε πάλι πίσω. Μετά από μερικούς μήνες το ξανάσκασε και κατέφυγε στο Απελευθερωτικό Μέτωπο του Πακιστάν για την Εκμετάλλευση της Παιδικής Εργασίας.

ikmpal1

Τους επόμενους μήνες κατήγγειλε ανοιχτά σε τοπικές ομιλίες του τους εκμεταλλευτές εργοδότες οι οποίοι πλούταιναν με την εργασία παιδιών που ζούσαν στη σκλαβιά. Ο Ικμπάλ με μεγάλο πάθος και τη βοήθεια οργανώσεων και ακτιβιστών, μέσα σε ένα χρόνο, τρυπώνοντας κρυφά σε παράνομα ταπητουργεία και βγάζοντας φωτογραφίες των παιδιών που εργάζονταν σε αυτά, κατάφερε να βοηθήσει πάνω από 3.000 παιδιά να ξεφύγουν από τη σκλαβιά και την εξαθλίωση.

 

Το 1992 ο συνολικός αριθμός των παιδιών-σκλάβων στο Πακιστάν υπολογιζόταν στα 7.000.000.

Το 1994 βραβεύτηκε με το Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Reebok και ξεκίνησε μια παγκόσμια περιοδεία με ομιλίες κατά της παιδικής εργασίας και επισκέψεις σε σχολεία. Ο μικρός χαμογελαστός πρώην σκλάβος γίνεται γρήγορα ένα παγκόσμιο σύμβολο. Λίγους μήνες αργότερα επέστρεψε στο χωριό του στο Πακιστάν για να γιορτάσει μαζί με την οικογένειά του, που ήταν ορθόδοξη, το Πάσχα.

 

Ο Ικμπάλ Μασί δολοφονήθηκε την ημέρα του Πάσχα του 1995, στη Μουρίτκε, ένα χωριό στο Πακιστάν, από την «Μαφία των Χαλιών».

Ήταν περίπου 13 χρονών. Οι εντολείς και οι εκτελεστές της δολοφονίας του δε συνελήφθησαν ποτέ. Τρεις μέρες, μετά εκατοντάδες παιδιά διαδήλωσαν στους δρόμους της Ινδίας σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του. Οι μικροί διαδηλωτές ήταν στην πλειοψηφία τους ρακένδυτα παιδιά, εκ των οποίων αρκετά νήπια, καθώς επίσης και ανήλικοι που απελευθερώθηκαν από την καταναγκαστική εργασία μετά από κινητοποιήσεις μελών κοινωνικών οργανώσεων.

ikmpal

Η ιστορία του Ικμπάλ έγινε μυθιστόρημα με συγγραφέα Francesco D’Adamo που κυκλοφόρησε το 2009 από τις εκδόσεις Πατάκη.

Advertisements

Για σένα που πάντα με εμπιστευόσουν

father-gives-lifetime

Για σένα που δεν φοβόσουν να μ’ αφησεις μόνο
Μη χτυπήσω

Αλλά και αργότερα όταν μου μάθαινες να οδηγώ,
Δεν φοβόσουν μη το τρακάρω

Και όταν το τράκαρα, νύχτα και εκείνη…
Δεν είπες τίποτα…
Γιατί ακόμα και τότε …

Και όταν πάλι αργούσα να γυρίσω
Και ερχόμουν νωρίς το πρωί
Δεν με πήρες ποτέ τηλέφωνο

Και όταν πάλι ήμουν άρρωστος
Όταν κάπνιζα
Όταν πόναγα από έρωτα
Όταν κουραζόμουν από το διάβασμα …

Πάντα έλεγες λίγα …
Μα πόσα εννοούσες …

Πόσα σκεφτόσουν και πόσα με έκανες να σκέφτομαι
Με ένα σου μόνο βλέμμα
Δεν χρειαζόταν να πεις κάτι παραπάνω

Ένα βλέμμα μόνο

Γιατί με εμπιστευόσουν…
Ή γιατί ήξερες πολύ απλά ότι θα γίνω σαν εσένα

Από εσένα που προήλθα

(Για το μπαμπά μου ….)

Ύμνος στη ζωή – Ναζίμ Χικμέτ

123445

 

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ

Τι όμορφο που είναι να ζεις
να μπορείς να διαβάζεις τον κόσμο
τη ζωή να τη νοιώθεις τραγούδι χαράς
τι όμορφο που είναι να ζεις
σαν παιδί
να απορείς και να ζεις.

Το όμορφο που είναι να ζεις
να σου λεν καλημέρα του κόσμου τα χείλη
τη ζωή να την κάνεις τραγούδι αγάπης
τι όμορφο που είναι να ζείς
σαν παιδί
να απορείς και να ζεις!

Ναζίμ Χικμέτ

Ολα θα αλλαξουν

change-time

Προσπαθω να δω την αλλαγη

αυτη που θα με παει παρακατω

αυτη που θα με βοηθησει να δω τη ζωη αλλιως

μα δεν έρχονται ετσι οι αλλαγεςς

μου θυμιζω συνεχως την απλη αλήθεια.

Όλες οι αλλαγες γινονται ακουσια

χωρις να το καταλαβαινεις γινονται …

οι περισσότερες αργα …

σα να ακολουθουν τις πραξεις του παρελθόντος

και να αποτελουν απλα σκιες που κουβαλας στο μελλον

οσο μεγαλες όμως και να ειναι αυτές οι σκιες

όσο καιρό και αν τις κουβαλάς μαζί σου

ο ιδιος θα παραμενεις παντα…

αγνωστο γιατι και πως ….

πάντα ο ίδιος σου ο εαυτος …

Εγκλωβισμένος

Οι μήνες περνούν,

τώρα αρχίσαν και τα χρόνια το ίδιο

 

μεσα σε αυτό το ταξίδι

παιρνω μαζί μου πράγματα

 

ρουχα, αυτοκινητα, μηχανες

υπολογιστές και κινητα

 

προχωρω και εγω μαζι με το χρόνο

μαζι με εμενα και το δερμα μου

 

οι εκφράσεις μου και το βλέμμα μου

οι αντοχές μου και τα όνειρά μου

 

Η σιγουριά μου μαζι

μου δίνει κουράγιο για τη συνέχεια

 

χαίρομαι που περνά ο χρόνος

παει καιρός τωρα που πιστευω σε αυτον τόσο

 

τη μια μερα ειμαι ετοιμος να τρεξω

την άλλη να παω για κολύμπι

 

καθε βημα όμως που κανω

το σχοινι ειναι εκει στη πλατη μου δεμενο

 

αυτο που κρατάς εσυ

τοσο καιρό εκει πίσω

αυτό που δε μπόρεσα να λύσω.

 

Και μένω εγκλωβισμένος να αναρωτιέμαι

πόσο μακρυα μπορώ να παώ δεμένος;