Ηρθες με την ελπίδα

newborn-feet-heart-small

Οι φόβοι φύγαν σημερα,
σήμερα που ήρθες εσυ
και οταν σαν χθες φοβόμουν
σημερα ελπίζω
και το μόνο που σκέφτομαι
ειναι ενα απέραντο γιατι

απέραντο μέσα σε όλα αυτα τα χρόνια
που σε περίμενα και δεν ερχοσουν
γιατι δεν ημουν έτοιμος
και ούτε τώρα είμαι

Αλλα ήρθες …

εστω και αλλου

και ακόμα και εκεί …
ακομα και αν δε σε γνωρίσω ποτε
να εισαι σιγουρος πως θα μου θυμίζεις πάντα
πως ο φόβος δεν έρχεται για να μεινει
γιατι όσο ονειρευόμαστε
ψυχουλες σαν και τη δική σου
θα τον διώχνουν

 

Σε σένα που γεννηθηκες προχθές….

Advertisements

Ήταν εδώ δίπλα μου με τα χέρια ανοιχτά

Ήταν εδώ δίπλα μου με τα χέρια ανοιχτά
Έριχνε μια ματιά και σου κοβόταν η αναπνοή,
Έπιανε ένα λουλούδι και το έκοβε
Μα εκείνο ζούσε μέσα στη ζεστή της παλάμη
Εκεί που η γραμμή της ζωής της,
ενωνόταν με εκείνη της χαράς της
Πιανόταν χεράκι χεράκι και γυρνούσε
Στο άσπρο στο μπλε στον άχρωμο αέρα
Του Αιγαίου του Ιονίου και της καμένης
Γης της Θεσσαλίας
Τον Αύγουστο
Ήταν εκεί στο πρωινό διπλά μου
Χαμογελούσε με τόση ηρεμία
Σα να σου έλεγε είμαι εδώ!
Ήταν εδώ το βράδυ που τόσο ζεσταινόμουν
Ήταν εδώ με τη δροσιά της
Και φύσαγε και νόμιζες θα κράταγε αιώνια
Ήταν εδώ…

Τόσο ψηλά τόσο δυνατά
Να φτάσουμε
Ψηλά
Εκεί που οι άνεμοι δε φυσούν εκεί που με έμαθε να ζω
Να αναπνέω να υπάρχω

Στο μπλε του ουρανού στο άσπρο του αιγαίου
Στη καμμένη γη της θεσσαλίας
Να πετάξω μαζί σου ψηλά

Εγκλωβισμένος

Οι μήνες περνούν,

τώρα αρχίσαν και τα χρόνια το ίδιο

 

μεσα σε αυτό το ταξίδι

παιρνω μαζί μου πράγματα

 

ρουχα, αυτοκινητα, μηχανες

υπολογιστές και κινητα

 

προχωρω και εγω μαζι με το χρόνο

μαζι με εμενα και το δερμα μου

 

οι εκφράσεις μου και το βλέμμα μου

οι αντοχές μου και τα όνειρά μου

 

Η σιγουριά μου μαζι

μου δίνει κουράγιο για τη συνέχεια

 

χαίρομαι που περνά ο χρόνος

παει καιρός τωρα που πιστευω σε αυτον τόσο

 

τη μια μερα ειμαι ετοιμος να τρεξω

την άλλη να παω για κολύμπι

 

καθε βημα όμως που κανω

το σχοινι ειναι εκει στη πλατη μου δεμενο

 

αυτο που κρατάς εσυ

τοσο καιρό εκει πίσω

αυτό που δε μπόρεσα να λύσω.

 

Και μένω εγκλωβισμένος να αναρωτιέμαι

πόσο μακρυα μπορώ να παώ δεμένος;